Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

"Η Ελλάδα της ανάπτυξης θα νικήσει". Αντώνης Σαμαράς

Ο Πιραντέλο στον πρόλογο του έργου του, "Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε", γράφει: Νομίζω πως η ζωή είναι μία πολύ θλιβερή φάρσα. Γιατί έχουμε μέσα μας -χωρίς να μπορούμε να ξέρουμε πως, γιατί κι από που- την ανάγκη να εξαπατούμε αδιάκοπα τον εαυτό μας, δημιουργώντας μία πραγματικότητα (μία για τον καθέναν και ποτέ την ίδια για όλους) που κάθε τόσο αποδεικνύεται ότι είναι μάταιη και φανταστική.

Ταιριάζει απόλυτα το κείμενο με την εικόνα του Πρωθυπουργού και της τρικομματικής κουστωδίας στη φιέστα της έναρξης των εργασιών στους εγκαταλελειμένους αυτοκινητόδρομους.

Δε λέω, οι ηγέτες πρέπει να δίνουν ελπίδα και προοπτική στο λαό και να του εμπνέουν σιγουριά ότι όλα πάνε καλά.

Να προχθές ο Πρωθυπουργός μας είπε ότι η ανεργία και η οικονομία σταθεροποιούνται.

Θα μου πεις, σε μια χώρα που το εργατικό δυναμικό είναι 4,5 εκατομμύρια και είναι άνεργο το 1,5 εκατομμύριο, ε πόσο πια να αυξηθεί η ανεργία; για τις βασικές ανάγκες λειτουργίας του κράτους και την εξυπηρέτηση 11 εκατομμυρίων κατοίκων και άλλων τόσων επισκεπτών δεν χρειάζεται να απασχολούνται 3 εκατομμύρια; δεν γίνεται με λιγότερους.

Αφού λοιπόν πιάσαμε πάτο στην ανεργία, η ύφεση συνεχίζεται αγνοώντας τα ξόρκια των ειδικών και τους σχεδιασμούς των εξειδικευμένων ειδικών, όσο για τις δαπάνες λέει μειώθηκαν δραστικά.

Άμα δεν πληρώνεις π.χ. 1,5 δις που χρωστάς σε Γιατρούς και διαγνωστικά κέντρα, μειώνεις τη δαπάνη φαρμάκων με θετικές λίστες και αύξηση της συμμετοχής, κατακρεουργείς μισθούς και συντάξεις και κόβεις κοινωνικές παροχές, πως να μην μειωθούν οι δαπάνες;

Πάμε όμως καλά, έτσι λένε οι δείκτες.

Ναι, το 40% δουλεύει αδήλωτο, μαύρα, φανταστείτε απώλεια εσόδων και αιμορραγία των Ασφαλιστικών Ταμείων, βάλτε και ότι το 70% των εργαζομένων έχει ήδη υπογράψει συμβάσεις με μειωμένους μισθούς, επομένως και εισφορές, για να καταλάβετε που πάνε τα Ταμεία.

Η λύση βέβαια υπάρχει έτοιμη, και ψηφισμένη από τα Μνημόνια, αν δεν βγαίνουν τα Ταμεία θα υπάρχει περαιτέρω μείωση των συντάξεων.

Αυτά έτσι πρόχειρα, βλέποντας το σώου στους αυτοκινητόδρομους.

Α, πόσα παιδιά, κυρίως επιστήμονες, έφυγαν για να βρουν δουλειά στο εξωτερικό το 2012; κάπου 120.000, εντάξει μωρέ, κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσουν.

Ελλάδα είναι μόνο μία.

Prefadoros