Προς το φίλο δημοσιογράφο Γιάννη Πιτσάκη...

Η παρουσίαση από την "Ενημέρωση" του Δάκογλου

Αγαπητέ Γιάννη... Αχ ρε Γιάννη...

Όπως ξέρεις, έχω πάψει εδώ και χρόνια να διαβάζω τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο της περιοχής, το λόγο τον καταλαβαίνεις, εκτός από κάποια θέματα που θίγει ο Άκης Γκάτζιος.

Με πληροφόρησαν ότι έγραψες πάλι κάτι για μένα, εκτός από τις αναδημοσιεύσεις που κάνεις στην εφημερίδα σου δικών μου κειμένων και μάλιστα με δική σου επιλογή (βγάλε τουλάχιστον εκείνη την προ είκοσι ετών φωτογραφία).

Με μπλέκεις σε μια "δημοσκόπηση", ειδικότης σου, και μου αποδίδεις προθέσεις και ρόλους που δεν υπάρχουν, πολύ απλά γιατί εγώ δεν είμαι πολιτικό πρόσωπο και επομένως δεν μπορώ να κάνω αντιπολίτευση.

Το μόνο που μπορώ να κάνω και αυτό κάνω εδώ και επτά χρόνια, είναι η δημόσια κριτική, να σχολιάζω και να προτείνω, το δικαίωμα δηλαδή που έχει κάθε πολίτης.

Είναι αυτονόητο ότι η κριτική κυρίως γίνεται στην εξουσία, στα πρόσωπα που την απαρτίζουν, σε αυτούς που αποφασίζουν για τη ζωή μας και το μέλλον, το δικό μας και των παιδιών μας.

Θα μου πεις, "ρε Prefadore, σε μένα το Γιάννη τον Πιτσάκη τα λες αυτά;"

Είναι αλήθεια ότι δυσκολεύομαι Γιάννη μου, αλλά τι να κάνω και γω, δημόσιο πρόσωπο είσαι και συ να μη σου πω ότι οι κωλοτούμπες στην ηλικία μας είναι επικίνδυνες, όταν μάλιστα είναι με διπλό άξελ... Μπορεί να πάθουμε καμιά ζημιά...

Το πολιτικό ειδύλλιο Κωστούρου-Σαμαρά... Το ναυάγιο του λιμανιού... Το χρυσό κλειδί της πόλης

(Αγαπητέ Δημήτρη, πιστεύω να το έμαθες πια, όταν ξεκινάς με λάθος, αποκλείεται να φτάσεις ποτέ στο σωστό...)

Είδαμε τα γεγονότα που αφορούν το ναυάγιο της εκβάθυνσης του λιμανιού του Ναυπλίου μέχρι σήμερα, εδώ.

Να μη λέμε τα ίδια, στο λιμάνι στήριξε την εκλογή και καταξίωση του σαν Δήμαρχος ο Δημήτρης Κωστούρος, αυτό ήταν το μεγάλο έργο που του έτυχε στη δημαρχία του, το ότι όχι μόνο δεν ολοκληρώθηκε αλλά και πόσο θα μας στοιχίσει, ακόμα δεν το ξέρουμε, μένει να μας έρθει ο λογαριασμός.

Έχετε όρεξη να δούμε με χρονολογίες πως δένουν αυτά που γράφω στον τίτλο; Για πάμε:

Τον Απρίλη του 2012, ο Δημήτρης Κωστούρος, μέσα από μια διαδικασία που καταγγέλλεται ως νόθα από συμβούλους του συνδυασμού του, βγαίνει Δήμαρχος μετά την παραίτηση Αναγνωσταρά.

Αδύναμος και με δέκα μόνο συμβούλους μαζί του, προσπαθεί να πιαστεί από παντού, να βρει στηρίγματα από όποιον είναι πρόθυμος να του τα προσφέρει.

Έχοντας διδαχτεί επί πέντε χρόνια δίπλα στον Παναγιώτη Αναγνωσταρά την τέχνη της πολιτικής επιβίωσης, δεν αργεί να προσεγγίσει τον Αντώνη Σαμαρά και το λόμπι του στο Ναύπλιο που είναι πανίσχυρο, ιδιαίτερα μετά την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην Πρωθυπουργία τον Ιούνιο του 2012.

Εδώ δεν μπορούν να βάψουν τη σκάλα στο παλιό κολυμβητήριο... Θα βάθαιναν το λιμάνι;

Να πω ότι χαίρομαι; Όχι φυσικά, Ναυπλιώτης είμαι και μάλιστα λιμανίσιος.

Ίσως και γι' αυτό να ασχολήθηκα σαν blogger με το θέμα του λιμανιού του Ναυπλίου περισσότερο από κάθε άλλο.

Ίσως και γιατί ήταν χαρακτηρηστικό της αδυναμίας του Δημήτρη Κωστούρου και του Σταύρου Αυγουστόπουλου, Προέδρων αντίστοιχα της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου και του Λιμενικού Ταμείου Ναυπλίου, που ήταν αρμόδιοι και υπεύθυνοι για το θέμα, να υλοποιήσουν τη μεγαλύτερη επένδυση που έτυχε στην εξουσία τους.

Το όραμα ενός σύγχρονου λιμανιού με εγκαταστάσεις που να καλύπτουν τις τουριστικές απαιτήσεις του αύριο, που έχει ανάγκη το Ναύπλιο, δυστυχώς βρέθηκε για υλοποίηση στα χέρια ανθρώπων που αδυνατούν να το φέρουν σε πέρας.

Δεκτή η αδυναμία, ακόμα και η ανικανότητα, όταν όμως η υπόθεση του λιμανιού ήταν η παντιέρα που κατά μεγάλο μέρος έδωσε τη νίκη στις εκλογές στο Δημήτρη Κωστούρο, τότε τουλάχιστον μια συγγνώμη θα έσωζε τα προσχήματα.

Συγγνώμη από κάποιον που χλεύαζε όταν επισημαίναμε να προσέξουν γιατί η ζημιά για το Δήμο θα είναι μοιραία; Ότι το έργο της εκβάθυνσης δε θα προχωρήσει και ότι η εταιρεία που εκτελούσε το έργο θα μας ζητήσει και τα ρέστα και μπορεί και να τα πάρει σε βάρος του Δήμου και των Δημοτών;

Κωστούρος, Μανιάτης, Χρηστίδης, Μπουζαλάς, ΠΑΣΟΚ... και το κουβάρι που ξανατυλίγεται...

Η υποκρισία ευημερεί χρόνια τώρα στο Ναύπλιο και τα πέριξ. Πολλοί γνωρίζουν πολλά και όλοι κάνουν δημόσια την "πάπια". Ο καθένας από τους πολλούς έχει και τους λόγους του.

Με τη διαγραφή δυο συμβούλων και την παραίτηση ενός τρίτου, άρχισε να ξετυλίγεται ένα κουβάρι και να τυλίγεται ένα άλλο. Έτσι γίνεται πάντα, η ζωή συνεχίζεται.

Είδαμε μετά από τη διαγραφή, Δήμα και Τζαρίμα, ενδιαφερόμενους να βγαίνουν και να λένε διάφορα με κεντρικό όμως στόχο να στηρίξουν το Δήμαρχο και την ηθική του σε σχέση με την ανηθικότητα των άλλων.

Βέβαια δε μας λένε συγκεκριμένα τίποτα γιατί υπάρχει και Εισαγγελέας, αλλά αυτό δεν με αφορά εμένα σαν πολίτη. Το μόνο σχόλιο περί ηθικής, για τους υποκρινόμενους όψιμους ηθικολογούντες, είναι: πολύ αργά ανακαλύψατε την ηθική αγαπητοί συμπολίτες και το κυριότερο, πολύ επιλεκτικά...

Άμα βγει το βύσμα από την πρίζα... μπορεί να πέσει σκοτάδι...

Συνεδρίασε σήμερα η Δημοτική ομάδα της ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ, και με συλλογική απόφαση αποφάσισε την διαγραφή από τους κόλπους της των συναδέλφων Δήμα Αδριανού και Τζαρίμα Ιωάννη. Αιτία, η χωρίς λόγο, υπονόμευση της παράταξης μέσω διασποράς φημών και διαρροών που προσπαθούσαν να πλήξουν την συλλογική προσπάθεια και το κύρος του Δημάρχου.

Έχει σχέση αυτή η ανακοίνωση με το πως χειριζόταν ο Μπακέτος τα ζητήματα της Λαϊκής Αγοράς;

Πέστε μου γιατί θα τρελαθούμε! Πλήρης αποπροσανατολισμός. Η μπάλα στην εξέδρα.

Έστω και έτσι, να υπενθυμίσω ότι ο Prefadoros ήταν από τους πολύ λίγους που τα έλεγαν και τα έγραφαν όταν έπρεπε, πριν από τις εκλογές και όχι τώρα.

Αναξιόπιστος και εμπαθής τότε ο Prefadoros, ναι αλλά η δουλειά έγινε. Δυο φορές Δήμαρχος με τις ψήφους των διαγραφέντων.

Έτσι δεν είναι όψιμα διαμαρτυρόμενοι συμπολίτες; Και αφού τα ξέρατε από τότε, γιατί δεν τα λέγατε τότε δημόσια; Να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε;

Αγαπητέ Κυριάκο, χτες το βράδυ ήμουν στα Εξάρχεια και πέρασα πολύ καλά...

Δεν ξέρω αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πάει ποτέ στα Εξάρχεια, αλλά εγώ πάω από τα τέλη ου '60 μέχρι και χτες το βράδυ συνεχώς, όποτε μου κάνει κέφι και θέλει και η παρέα.

Διαβεβαιώ υπεύθυνα και υπογράφω και υπεύθυνη δήλωση πως ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα οποιουδήποτε είδους και τις περισσότερες, εκατοντάδες, φορές πέρασα εξαιρετικά και αξέχαστα.

Αν και μικροαστός, κανένας ποτέ δε με ενόχλησε, δε μου έφερε την οποιαδήποτε δυσκολία να διασκεδάσω όπως εγώ ήθελα και κανένας ποτέ δε με ανάγκασε να κάνω κάτι πέρα από αυτό που ήθελα.

Κατεβαίνοντας τη Βαλτετσίου χτες το βράδυ για να πάω στη "Ροζαλία", πέρασα από πολλά μπαρ και στέκια όπου εκατοντάδες νέοι άνθρωποι συζητούσαν, φλέρταραν, άκουγαν μουσική και έπιναν το ποτό τους, ζυμώνοντας τις ιδέες τους για την κοινωνία του αύριο.

Μόνο η αλήθεια και η αυτοκριτική μπορεί να βοηθήσει το Δημήτρη Κωστούρο

Ειλικρινά δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση σε μια ανάρτηση που μάλλον ήταν ήπια και καθόλου επιθετική, κυρίως προς το Δήμαρχο Δημήτρη Κωστούρο.

Αυτό δείχνει πως οι συμπολίτες διψούν να διαβάσουν γνώμες και απόψεις πέρα από τις στεγνές ανακοινώσεις και τις "στημένες" ενημερώσεις αυτών που μονοπωλούν την εξουσία και τα μέσα ενημέρωσης.

Λοιπόν Δήμαρχε, κατέβα από το καλάμι και διευθέτησε τα θέματα στο περιβάλλον σου που καίνε. Βγάλε τα χέρια από την τσέπη, όταν μιλάς σε συμπολίτες και κυρίως νέα παιδιά και ξεκίνα να δουλεύεις σαν ταπεινός εργάτης για το καλό του δήμου σου.

Τρικ, επικοινωνιακά κόλπα και εσωτερικές τακτοποιήσεις δεν ωφελούν πια, μόνο η αλήθεια και η υψηλοί στόχοι μπορούν να σώσουν τη δημαρχία σου και το πολιτικό σου μέλλον.

Η μάχη της Μιδέας... και η "ηθική α λα καρτ"

Οι παλιοί μου αναγνώστες γνωρίζουν ότι ποτέ δεν χτυπάω κάποιον όταν βρίσκεται σε αδυναμία και δεν ασχολούμαι με τα προσωπικά και οικογενειακά του θέματα, εκτός αν αυτά, με δική του ευθύνη επηρεάζουν την πολιτική και τις αποφάσεις της εξουσίας του.

Το ότι ο Δήμαρχος Δημήτρης Κωστούρος βρίσκεται σε προφανή αδυναμία και ταραχή δεν μπορούν να το κρύψουν, ούτε η ανακοίνωση του συνδυασμού του για τη διαγραφή των συμβούλων Δήμα και Τζαρίμα, ούτε η τηλεοπτική του παρέμβαση για να τη δικαιολογήσει, πολύ περισσότερο κάποια έργα που άρον άρον εξαγγέλλει.

Θυμηδία μάλλον προκαλούν και βέβαια δεν αλλάζουν την εικόνα ενός συνδυασμού σε αποσύνθεση, με διαγραφές, παραιτήσεις και διαφοροποιήσεις των συμβούλων του.

Είναι σαφές ότι τίποτα στην παράταξη που κυβερνά το Δήμο Ναυπλιέων δεν θα είναι το ίδιο από δω και πέρα, όπως είναι σαφές ότι η τράπουλα θα ξαναμοιραστεί στους επίδοξους αντιπάλους και δελφίνους.

Η ουσία είναι ότι ο Δήμαρχος υπέστη, την αναγνώρισε εμμέσως και ο ίδιος, μια βαριά ήττα, που πιθανόν θα αποβεί πολιτικά μοιραία για τον ίδιο.

Αρνούμαι το θίασο, όχι μόνο σαν κομπάρσος αλλά ούτε και σαν κριτής...

Τον τελευταίο καιρό αποφεύγω να τοποθετηθώ και να κάνω κριτική σε αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας και στον τόπο μας.

Κάποιοι μάλιστα λένε ότι το κάνω για να μη δυσαρεστήσω αυτούς που πιθανόν θα αγόραζαν το βιβλίο μου.

Ξέρω, τόσα χρόνια στα κοινά, ότι και να πω ή δεν πω, αυτοί θα εξακολουθήσουν να λένε τα δικά τους, οπότε μάταιος κόπος να απαντήσω και να ασχοληθώ μαζί τους.

Όμως αισθάνομαι ότι οφείλω μια απάντηση, έστω στους λίγους που φανατικά παρακολουθούν τις παρεμβάσεις μου.

Δυστυχώς αγαπητοί μου φίλοι προτιμώ να σιωπώ, τα απίθανα κωμικοτραγικά που πλέον έγιναν καθημερινότητα στην Ελλάδα και το Ναύπλιο, ξεπερνούν τη νοημοσύνη μου και την αισθητική μου.

Τα Μνημόνια για το καλό μας, το ΤΑΙΠΕΔ για το καλό τους... και μια ευκαιρία να γλιτώσουμε τα οικόπεδα...

Υπάρχουν ακόμα στη χώρα μας, κάποιοι που δεν έχουν συμφέρον και εξακολουθούν να πιστεύουν ότι τα Μνημόνια επιβλήθηκαν για να πάμε στην ανάπτυξη και να μεταρρυθμιστούν οι θεσμοί ώστε να γίνουμε ένα σύγχρονο κράτος.

Παρόλο που έχουν περάσει έξι χρόνια από την εφαρμογή των Μνημονίων, το εντελώς αντίθετο συνέβη.

Και είναι απλό το γιατί και το έχω γράψει και γω σε δεκάδες αναρτήσεις, εδώ.

Τα Μνημόνια μας επιβλήθηκαν για τρεις λόγους:

1. Για να πάρουν σίγουρα οι δανειστές τα χρωστούμενα και με το παραπάνω και να γίνουμε μια πιο ευάλωτη χώρα από ότι μέχρι τότε.
2. Για να γίνει το εργατικό δυναμικό φτηνό και χωρίς δικαιώματα, έρμαιο της ντόπιας και διεθνούς ολιγαρχίας.
3. Για να (ξε)πουληθεί η κρατική περιουσία σε οικονομικά ισχυρούς που χωρίς ρίσκο θα κερδοσκοπήσουν σε βάρος τελικά της εθνικής οικονομίας.

Μια τελειωμένη χώρα... έρμαιο τυχοδιοκτισμών... στο έλεος ανίκανων ηγετίσκων

Εκεί που είσαι έτοιμος να κατακεραυνώσεις τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ για ότι απίθανο κάνουν εδώ και κάνα χρόνο στην εξουσία, βγαίνουν κάτι πολιτικά ζόμπι, τύπου Σημίτη, από το παρελθόν που τους κατακρίνουν, λυσσάνε και οι Θεμοψυχαροσκάϊδες σε βαθμό παράκρουσης και προβληματίζεσαι.

Γιατί αυτοί τους πολεμάνε με τόση σφοδρότητα; Τόσο μεγάλα είναι τα συμφέροντα; Μήπως τους πήρε ο πόνος για το λαό που τον εκμεταλλεύονται χρόνια τώρα;

Οι Συριζαίοι πάνε να καταλάβουν το κράτος λένε και έχουν δίκιο. Μόνο που ξεχνάνε το δικό τους 4-2-1. Ψέματα;

Και μας προτείνουν για αντικατάσταση, Κυριάκο, Κωστή και Άδωνι, "Άστε στο διάλο" ρε παιδιά...