Ο Γολγοθάς ξεκίνησε με το Νυμφίο, των Ελλήνων από τη Βουλή, Κυριακή των Βαΐων

Τι έγινε παιδιά; καλά περάσαμε το Σαββατοκύριακο, όμορφος καιρός, λουλουδάκια, κάλαντα, αθλητισμός στην Καραθώνα και αυτοκίνητα στ' Ανάπλι, παρουσίαση βιβλίου και ψιλο-χοντροκίνηση σε καφέ και εστιατόρια. Ο Θεάνθρωπος ξεκίνησε τον ετήσιο συμβολικό Γολγοθά και ακολουθείται όσο ποτέ από χιλιάδες συνέλληνες που έπεσαν να κοιμηθούν με τις έννοιες τους και θα ξυπνήσουν με νέα μέτρα από την αδίστακτη τρικομματική Κυβέρνηση που, πάλι για το καλό μας, μείωσε και άλλο τους μισθούς και "αλάφρωσε" και τους εργοδότες από εισφορές.

Μέρες που είναι δεν θέλω να "ξεφεύγω", όμως πέστε μου, πόσο μαλάκας πρέπει να είναι κάποιος για να μην καταλαβαίνει ότι το άτιμο το χρέος, να το πληρώσουμε βρε αδερφέ, δεν έχει καμιά σχέση με την ακόμη μεγαλύτερη μείωση μισθών και απαλλαγή εισφορών των εργοδοτών που ψήφισε μεσάνυχτα, πάλι, η Βουλή;

Οι καινοτομίες και οι νεωτερισμοί γίνονται σε πράγματα φθαρμένα κύριε Κωστούρο

Θα πάτε λοιπόν φέτος στην Πλατεία Φιλελλήνων, στην παραλία, για τη συνάντηση των Επιτάφιων των Ενοριών της παλιάς πόλης, την Μεγάλη Παρασκευή, και θα χάσετε την επιβλητική ατμόσφαιρα, το χρώμα, την ακουστική, τη ζεστασιά του κλειστού χώρου, τις ιστορικές μνήμες και την πιο διάσημη και συνάμα κατανυκτική μέρα του Ναυπλίου, που έχει γράψει ιστορία για τη μοναδικότητα και που έχει αποτυπωθεί άλλωστε σε χιλιάδες φωτογραφίες και βίντεο.

Έτσι θέλησε ο καινούργιος Δήμαρχος και η ηγετική ομάδα της πόλης, κάτι έπρεπε μάλλον να κάνουν για να ξεχωρίσουν.

"Η Ελλάδα της ανάπτυξης θα νικήσει". Αντώνης Σαμαράς

Ο Πιραντέλο στον πρόλογο του έργου του, "Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε", γράφει: Νομίζω πως η ζωή είναι μία πολύ θλιβερή φάρσα. Γιατί έχουμε μέσα μας -χωρίς να μπορούμε να ξέρουμε πως, γιατί κι από που- την ανάγκη να εξαπατούμε αδιάκοπα τον εαυτό μας, δημιουργώντας μία πραγματικότητα (μία για τον καθέναν και ποτέ την ίδια για όλους) που κάθε τόσο αποδεικνύεται ότι είναι μάταιη και φανταστική.

Ταιριάζει απόλυτα το κείμενο με την εικόνα του Πρωθυπουργού και της τρικομματικής κουστωδίας στη φιέστα της έναρξης των εργασιών στους εγκαταλελειμένους αυτοκινητόδρομους.

Εις ανάμνησιν... 21 Απριλίου 1967

Το πρωινό ξύπνημα ήταν σαν όλα τ΄άλλα. Μόνο η μουσική στο ραδιόφωνο ήταν διαφορετική. Κάτι δημοτικά της συμφοράς και κάποια εμβατήρια ακούγονταν. Το βίτσιο υπήρχε από τότε. Ο αδελφός μου ήδη φοιτητής και ψαγμένος, μέσα στον ύπνο του με σιχτίρισε, εγώ ατάραχος, λίγο ή πολύ "βούρλο", δεκάξι ήμουνα, ήπια το γάλα μου και κατέβηκα στο δρόμο για το σχολείο.

Οδός Χατζηκώστα, Αμπελόκηποι, ανοίγω και βρίσκομαι στο δρόμο.

Όλα στο Ναύπλιο συμβαίνουν; εμπόδια μέσα στο δρόμο στην είσοδο της πόλης;

Δεν μπορεί να φταίει για όλα ο Δήμαρχος. Παράδειγμα, τα φανάρια που λειτουργούν εδώ και λίγες μέρες, μετά από αναμονή τριών και πλέον χρόνων, στην οδό Άργους με τη διασταύρωση της Χαριλάου Τρικούπη και που περιμένουμε να αποσυμφόρηση τη διασταύρωση της Ενδεκάτης.

Άναψαν λοιπόν τα φανάρια για να διευκολύνουν οχήματα και πεζούς και προφανώς για να μειωθεί κάθε πιθανότητα ατυχήματος.

Νέα απόφαση για ρύθμιση οφειλών στους επαγγελματίες του Δήμου Ναυπλιέων

Μια ακόμη ευκαιρία, μετά την περσινή, δίνεται με απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής στους επαγγελματίες του Δήμου Ναυπλιέων, να ρυθμίσουν τα χρέη τους με ευνοϊκούς όρους και μπόνους την έκδοση ενημερότητας με τη ρύθμιση.

Αναμφισβήτητα η οικονομική κρίση, που έχει φέρει σε αδιέξοδο πολλούς επαγγελματίες και στην περιοχή μας, καθιστούσε απαραίτητη την απόφαση.

Η ιδέα της αποταμίευσης εργαλείο πλουτισμού της ολιγαρχίας

Θυμάμαι, στα σχολικά μου χρόνια, την ετήσια έκθεση για την αξία της αποταμίευσης που μάλιστα η καλύτερη βραβευόταν με ένα βιβλιάριο, έναν κουμπαρά και ένα μικρό συμβολικό ποσό. Που να χωρέσει στο παιδικό μυαλό το σατανικό σχέδιο των Καπιταλιστών; των ολιγαρχών; των εκμεταλλευτών; όπως και να τους πούμε η ουσία δεν αλλάζει.

Μου ήρθε και πάλι στο μυαλό με το που έμαθα ότι στην έρημη την Κύπρο, πολιτικοί και άλλοι παράγοντες, έπαιρναν δάνεια που φρόντιζαν να μην πληρώνουν και τελικά να διαγράφονται.

Τα κολονάκια κατέκλεισαν το Λιμάνι του Ναυπλίου

Έχω αναφερθεί πολλές φορές, εδώ, στην αναρχία που επικρατεί στο Λιμάνι του Ναυπλίου. Αποφάσεις χωρίς αντικείμενο και στόχο, διαρρυθμίσεις που μετά από λίγο ανατρέπονται, λειτουργικότητα που αφήνεται στις κατά καιρούς εμπνεύσεις ποιων άραγε; τη στιγμή που το συνολικό πακέτο λύσης αργεί και δεν ξέρουμε πως θα διαμορφωθεί.

Τελευταίο "κατόρθωμα" στο αλαλούμ, το νέο δάσος από κολονάκια που "φύτρωσε" στο ΠΙ.

"Αποφύγαμε τη χρεοκοπία". Και γιατί εξαθλιωθήκαμε;

Δυστυχώς ακόμα και τα απαισιόδοξα σενάρια αποδείχτηκαν φτωχά για να αποδώσουν τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο Ελληνικός και ο Κυπριακός λαός. Με ακατανόητες αποφάσεις, ακόμα και για τον πιο σκληρό Καπιταλισμό, οδηγούνται χώρες στην εξαθλίωση χωρίς λογική και εμφανές επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Τι θέλουν επιτέλους, ξέρουν; έχουν κάποιο στόχο; κάπου που θέλουν να πάνε; εντάξει, η κλοπή της λαϊκής αποταμίευσης και μόχθου μπορεί να γίνουν πολύ πιο απλά και σίγουρα, εδώ όμως μιλάμε για πραγματική σφαγή και δρόμους χωρίς διέξοδο.

Επειδή οι μνημονιακοί παπαγάλοι έπιασαν δουλειά

Άβουλοι, άτολμοι, μοιραίοι, τους είδαμε, τους γνωρίζουμε πια, δεν μας εκπλήσσει τίποτα, υποταγμένα ανθρωπάκια, δίνουν και την ψυχή τους για λίγη εξουσία και προσωρινή ικανοποίηση του "εγώ" και του σαρκίου. Ούτε που διανοούνται να πουν ένα "όχι" βρε αδερφέ, μια αντίσταση που λέει ο λόγος. Μόνο φόβο ξέρουν να σπαίρνουν, επειδή κατουριούνται οι ίδιοι από το φόβο τους και ψάχνουν θύματα να φορτώσουν τις δικές τους ευθύνες.

Το ΟΧΙ των αδελφών Κυπρίων ένα μάθημα για όλους

Πάντα θαύμαζα, από την εποχή του Μακάριου, αυτή τη μικρή χώρα, μικρότερη από την Πελοπόννησο, που πάντα κατάφερνε να βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος και να απασχολεί όλο τον κόσμο με τα προβλήματα της.

Αν δεν υπήρχαν και οι θερμοκέφαλοι ακροδεξιοί, εδώ και εκεί, για να ανοίξουν τις κερκόπορτες στον "Αττίλα" σίγουρα το υψηλό επίπεδο των Κυπρίων θα ήταν ακόμα ψηλότερα.