Το πάρκινγκ στην Παλιά Πόλη και το Λιμάνι του Ναυπλίου, μια δύσκολη περίπτωση

Τα τελευταία περίπου εκατό χρόνια το αυτοκίνητο συντροφεύει την πορεία του ανθρώπου και όσο περνά ο καιρός η "εξάρτηση" από τα πλεονεκτήματα που παρέχει η χρήση του, γίνεται όλο και μεγαλύτερη.

Στις μέρες μας το αυτοκίνητο είναι το απαραίτητο και αναντικατάστατο εργαλείο για δουλειά, μετακίνηση, ψυχαγωγία, αποτελεί ακόμα και φετίχ.

Είναι αυτονόητο ότι όσο υπάρχουν αυτοκίνητα πρέπει να υπάρχουν και χώροι στάθμευσης γι΄αυτά.

Στην πόλη του Ναυπλίου και ιδιαίτερα σε αυτό που λέμε Ιστορικό κέντρο, η μορφολογία και η ρυμοτομία δυσκολεύουν την εξεύρεση χώρου απόθεσης, πάρκινγκ, των αυτοκινήτων.

Το Λιμάνι του Ναυπλίου δεν είναι βέβαια της αγωνίας, μπορεί όμως να χαρακτηριστεί της αναρχίας

Οι τακτικοί αναγνώστες του Prefadorou γνωρίζουν ότι έχω ιδιαίτερη συμπάθεια σε θέματα που αφορούν τις απευθείας αναθέσεις, κάτι ετοιμάζω, την Καραθώνα, τα είπαμε πάλι προχθές, τη ΔΕΥΑΝ, καιρό έχουμε να γράψουμε και το Λιμάνι, εκεί που γεννήθηκα και έχω ζήσει περισσότερη από τη μισή ζωή μου.

Το Λιμάνι λοιπόν, στο επίκεντρο της διαμάχης Αυγουστόπουλου και Γραμματικόπουλου τις τελευταίες ημέρες, το κλείσιμο στα αυτοκίνητα το Πάσχα, οι σπηλαιώσεις, η ασφάλεια, η εκβάθυνση, η μαρίνα, η γραφειοκρατία και η ανικανότητα διαχείρισης της εμφάνισης, τουλάχιστον, από το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο.

Κοιτάζοντας στο βάθος χάσαμε τον ορίζοντα. Η εγκατάλειψη στις "Μπανιέρες"

Έχει δίκιο ο Πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου κ. Αυγουστόπουλος όταν λέει ότι για την εκβάθυνση του Λιμανιού χρειάζονται άδειες από καμιά 10αριά Υπηρεσίες. Βέβαια, όπως είναι γνωστό, και εδώ που τα λέμε, αν δεν υπήρχε το προσωπικό ενδιαφέρον του Πρωθυπουργού, οι εντολές του Αντώνη Σαμαρά προς τους αρμοδίους να επισπευσθούν οι διαδικασίες, ακόμα στην κουβέντα θα είμαστε. Όχι ότι και έτσι έχουμε προχωρήσει θεαματικά, αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα.

Κάνοντας μια βόλτα στην παραλία και πηγαίνοντας για το "γύρο της Αρβανιτιάς", έπεσα πάνω στο θλιβερό θέαμα που παρουσιάζουν οι εγκαταλελειμμένες "Μπανιέρες".

Εκεί στο Φάρο τ΄Αναπλιού, 17χρονα παιδιά, εκείνα τα χρόνια, η Δήμητρα

Σήμερα δεν έχει πολιτικά, ντόπια ή της μεγάλης πατρίδας, άλλωστε τα έχουμε πει όλα, τα ίδια επαναλαμβάνονται με άλλα λόγια χωρίς στην ουσία να αλλάζει τίποτα. Δυο μονάδες πάνω η κάτω τι σημασία έχουν; άσε τα πρόσωπα, ούτε ισχυρούς πομπούς έχουμε ούτε δέκτες που θέλουν να ακούσουν και πολύ περισσότερο να αντιδράσουν και να βγουν από τη μακαριότητα, του εγώ και του φόβου.

Ας φύγουμε από τη μιζέρια, ας ταξιδέψουμε αρκετά χρόνια πίσω, καμιά σαρανταπενταριά, να θυμηθούμε σκηνές από μια ταινία ζωής, σκηνές μαγικές, όπως χιλιάδες άλλες, άλλων ανθρώπων σε άλλους τόπους, μα για μας εδώ στα μέρη μας σε μια γωνιά που τις νύχτες πριν ξημερώσει γινόταν δική μας, μόνο για μας.

Η απάντηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου για το χρέος της εταιρείας "Αργολικός Ήλιος"

Χαίρομαι ιδιαίτερα για την απάντηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου, μέσω του Δήμου, στην ανάρτηση του Prefadorou για το χρέος του "Αργολικού Ήλιου" και πως αυτό διευθετήθηκε. Με την ευκαιρία μας δίνουν και μια πολύ χρήσιμη πληροφόρηση για το καθεστώς και την αντιδικία της εκμετάλλευσης που οι πολίτες δεν γνώριζαν.

Υπενθυμίζω την ανάρτηση, εδώ, που έγινε αφορμή για την απάντηση και να εκφράσω την ελπίδα για ανάλογη ευαισθησία σε θέματα που τίθενται από πολίτες ή τα ηλεκτρονικά μέσα.

Παραθέτω ολόκληρη την απάντηση όπως έφτασε στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο:

Κύριε Δήμαρχε, κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, υπάρχει και η παραίτηση. Το γνωρίζετε

Φανταστείτε τη σκηνή, στο Πρωθυπουργικό αεροπλάνο που φεύγει για μια δύσκολη διαπραγμάτευση στο εξωτερικό, δίπλα στον Πρωθυπουργό κάθεται ο κ. Κουτσούμπας, απέναντι ο κ. Μιχαλολιάκος με τον κ. Λαφαζάνη, ο Αλέξης είχε άλλη δουλειά, πίσω ο κ. Καμμένος και παραπίσω οι κ.κ. Βενιζέλος, Κουβέλης και Καρατζαφέρης, είναι ακόμα στην Ευρωβουλή.

Τρελάθηκες Prefadore; τι σουρεαλιστικό σκηνικό είναι αυτό; και κυρίως, μπορεί να έχει αποτέλεσμα μια τέτοια σύνθεση, μπορεί να υπάρξει κοινή πρόταση και κοινή γραμμή στη διαπραγμάτευση;

Που να ξέρω; εγώ το αποφάσισα; μήπως ο Πρωθυπουργός και οι άλλοι συμμετέχοντες; οι δικοί μας εκπρόσωποι, αντιπρόσωποι με την ψήφο μας, κάτι τέτοιο αποφάσισαν, προφανώς γιατί δεν έχουν το πολιτικό σθένος αλλά και κάποια έστω στοιχειώδη ιδέα για το "πρόβλημα".

Η "αγκιναροβδομάδα"

Μήπως είναι καιρός μετά από μια δύσκολη εβδομάδα με προσχωρήσεις, αποχωρήσεις, Καραθώνες και Λιμάνια να χαλαρώσουμε λίγο; μη τα παίρνουμε και όλα τόσο σοβαρά, με παρέσυρε και ο Καράπαυλος, εδώ, με την παρωδία της αγκινάρας που έγραψε και είπε ο Prefadoros να το ρίξει λίγο έξω.

Σας γράφω λοιπόν τι θα κάνω το Σαββατοκύριακο για να ξεφύγω από την ένταση των ημερών.

Ανοίγω λοιπόν την ιστοσελίδα του Δήμου Ναυπλιέων, ως συνεπής και φανατικός Ναυπλιώτης, για να ενημερωθώ για τις εκδηλώσεις που υπάρχουν στην πόλη μου.

Άρχισε λοιπόν το "ανοιχτό παιχνίδι" ένα χρόνο πριν από τις Δημοτικές εκλογές στο Δήμο Ναυπλιέων

Νωρίς είναι ακόμα αλλά οι αντίπαλοι δεν κρατιούνται και πως να κρατηθούν όταν, ο μεν Κωστούρος προσπαθεί να εδραιωθεί και να πείσει ότι είναι Δήμαρχος προοπτικής και ο Γραμματικόπουλος βλέποντας τις χτυπητές αδυναμίες του Δημάρχου και των συνεργατών του θέλει να τους αποδομήσει μια ώρα αρχύτερα;

Ο καθένας έχει τα όπλα του και τα ατού του, ο Κωστούρος την εξουσία και το όποιο δυναμικό κληρονόμησε από τον Αναγνωσταρά και ο Γραμματικόπουλος τη σιγουριά μιας συμπαγούς δύναμης που τον ψήφισε το 2010, της στήριξης νέων συνεργατών και της συγκροτημένης πολιτικής άποψης για το μέλλον του Δήμου Ναυπλιέων.

Μην τρελαίνεστε, δεν θα χάσουμε την Καραθώνα, αφήστε λοιπόν τα ηρωικά και κοιτάξτε τα άλλα ακίνητα που θα χαθούν

Μέσα στην αναμπουμπούλα μεταβίβασαν στο ΤΑΙΠΕΔ και τη "Γλυκειά" (ΚΙΟΥΛ ΤΕΠΕ) χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, πρώτη φορά είναι;

Κάποιοι άρχισαν να σηκώνουν τα φλάμπουρα του αγώνα, για να μείνει η Καραθώνα όπως είναι, με μπροστάρη τον νυν Δήμαρχο Δημήτρη Κωστούρο, που μάλλον ζήλεψε τη δόξα του προκατόχου του με τα περίφημα "στολίδια στην άμμο".

Θα μου πεις, τι στοιχίζει ένα "ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ", θα είμαστε και εντάξει με τον κόσμο και θα δείξουμε ότι είμαστε σκληροί για τα συμφέροντα της πόλης μας.

Μόνο που είναι λίγο "αργά για δάκρυα" γιατί πολύ απλά ξέρατε ότι η εφαρμογή των Μνημονίων προέβλεπε την μεταβίβαση της Καραθώνας ,για εκποίηση μέσω του ΤΑΙΠΕΔ σε ιδιώτη, και ήδη η μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ ολοκληρώθηκε με δημοσίευση στο ΦΕΚ στις 25 Απριλίου 2013.

Ο Σύμβουλος Τουρισμού, τα λουλουδάκια, τα κόκκινα πανιά, τα σοκολατένια αυγά και ο Πλιάτσικας

Επανέρχομαι στο προσφιλές θέμα του Τουρισμού, που για το Ναύπλιο και την ευρύτερη περιοχή αποτελεί το σημείο αναφοράς, αν θα ξεπεράσουμε γρήγορα το τέλμα και τη στασιμότητα ή θα βυθιστούμε ακόμα περισσότερο σε αυτό που ονομάσαμε, και αγγίζει όλους μας, οικονομική κρίση.

Αφορμή για το νέο σχολιασμό δυο καταπληκτικά διαφημιστικά βίντεο της Περιφέρειας Κρήτης που δείχνουν ότι όταν υπάρχει γνώση του αντικειμένου, γνώση της τάσης του τουριστικού ενδιαφέροντος, ανοιχτό μυαλό, επαγγελματισμός, θέληση και στόχευση τότε είναι σίγουρο ότι το αποτέλεσμα θα είναι πολλαπλάσιο της προσπάθειας.

Το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Ναυπλίου κανόνισε το χρέος 63.040,49 Ευρώ του Αργολικού Ήλιου

Καταλαβαίνω, οι περισσότεροι δεν ξέρετε τι είναι ο Αργολικός Ήλιος και όσοι ξέρετε έχετε πάψει προ πολλού να ασχολείστε με την παρουσία του στα μέρη μας. Πίκρα εκφράζω γιατί η έλευση και κατάληψη της τεράστιας έκτασης, των ξενοδοχείων, των κτισμάτων και της παραλίας από την επιχείριση Αργολικός Ήλιος δεν πρόσφερε στο Ναύπλιο και τους κατοίκους του αυτά που προσδοκούσαν.

Θα μου πείτε, αφελής είσαι ρε Prefadore; όχι φυσικά, μια εταιρία είναι που το μόνο που την απασχολεί και την ενδιαφέρει είναι το κέρδος της.