"Πολιτική Άνοιξη", είκοσι χρόνια πριν, είκοσι χρόνια μετά

(Πριν από δεκαεπτά χρόνια ακριβώς, κάθε αμφιβολία είχε σβήσει, κάθε συναισθηματικό δέσιμο είχε παραμεριστεί, κάθε πολιτική ταύτιση είχε χαθεί, ένα λάθος πίστης έφτανε στο τέλος, προσπάθησα, μάταια, τον γνώρισα καλά, ήξερα ότι μπορεί να φτάσει εδώ, του δόθηκε η ευκαιρία, την άρπαξε -αυτό περίμενε πάντα- τώρα εκπληρώνει τους πόθους του.)

Σύμπτωση; 30 Ιουνίου 2013, στο Συνέδριο της ΝΔ, νικητής και τροπαιούχος, Πρωθυπουργός δικομματικής Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

30 Ιουνίου 1993, διακήρυξη και ίδρυση της "Πολιτικής Άνοιξης" για την ανατροπή του σάπιου δικομματικού κατεστημένου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και του γερασμένου πολιτικού συστήματος.

Ποιος φοβάται τις Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ; η Αριστερά πάντως όχι

Έγραφα πριν από πέντε μήνες, "Ο ΣΥΡΙΖΑ ή θα ξαναβρεί την Αριστερά ή θα ξαναπάει στο 4%", δεν ξέρω πόσο δίκιο ή άδικο είχα γι΄αυτά που έγραφα, αυτό που ξέρω είναι ότι στα νέα δεδομένα που δημιούργησε η δικομματική πλέον συγκυβέρνηση, οι απαιτήσεις του λαού από την αξιωματική αντιπολίτευση μεγαλώνουν.

Τα αδιέξοδα είναι μπροστά μας, η νέα επίθεση στα εισοδήματα και τις κοινωνικές παροχές σχεδόν προαναγγέλονται, το κούρεμα των καταθέσεων, οι πλειστηριασμοί και οι φορολογικές επιβαρύνσεις, οι απολύσεις στο Δημόσιο, φοβίζουν κάθε Έλληνα.

Κωστούρος και Γραμματικόπουλος "ψαρεύουν" στην ίδια λιμνοθάλασσα Δεξιάς-Ακροδεξιάς

Πως τα φέρνει η ζωή, λιγότερο από ένα χρόνο πριν από τις Δημοτικές εκλογές, οι κύριοι, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, διεκδικητές της Δημαρχίας, Κωστούρος και Γραμματικόπουλος είναι "υποχρεωμένοι", και αυτό κάνουν, να προσπαθούν να αποκομίσουν το μεγαλύτερο κομμάτι από αυτό που λέμε δεξιά, στην προσπάθεια τους να κερδίσουν τη Δημαρχία.

Θέλουν δε θέλουν, από τη στιγμή που τα πρωτοπακαλίκαρα τους και στηρίγματα κινούνται στο χώρο της δεξιάς μέχρι και της ακροδεξιάς, ακολουθούν την πεπατημένη προσπαθώντας να προσεταιριστούν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο αυτού του χώρου.

Η ενσωμάτωση του ΠΑΣΟΚ στο κόμμα Σαμαρά επιτέλους ολοκληρώθηκε επιτυχώς

Όποιο τρόπο ή λεγόμενα και θεωρίες να χρησιμοποιήσουν στο μέλλον αυτοί που θα υπερασπιστούν, αυτό που λέγαμε παλιά ΠΑΣΟΚ, είναι σίγουρο ότι θα πείσουν μόνο τον εαυτό τους και όσους έχουν βολευτεί, με τον ένα ή άλλο τρόπο, στη θαλπωρή της Δεξιάς του Αντώνη Σαμαρά.

Το φλερτ και τα ναζάκια που ζούμε από τον Ιούνιο του 2011, πριν δύο χρόνια, όταν ο Γιώργος "δώρησε" την εξουσία στον Αντώνη και εκείνος δεν την δέχτηκε, μέχρι το Νοέμβριο του 2011 που με τη συμμετοχή του ΛΑΟπρόβλητου Καρατζαφέρη ήρθαν πολύ κοντά, μια ανάσα, και από τον Ιούνιο του 2012 με την παρουσία του Φώτη, που όσο να΄ναι ντρεπόντουσαν, ολοκληρώθηκαν προχθές ώστε από δω και μπρος σαν επίσημα "παντρεμένοι" να μπορούν να χαρούν τη συγκυβέρνηση τους.

"Υπέρτατη ιδεολογία είναι η σωτηρία του τόπου". Αντώνης Σαμαράς

Λοιπόν τα πράγματα είναι σοβαρά, ο Prefadoros διαφωνεί κάθετα με τους περισσότερους Έλληνες που αδιαφορώντας πλήρως για τις τριήμερες διεργασίες για τον καταρτισμό και τις καραμπόλες που συνεχώς προέκυπταν, τα κουστούμια που σιδερώνονταν, αδιαφορώντας πλήρως επαναλαμβάνω, κατέκλυσαν τις παραλίες, τα πανηγύρια και τα ξενυχτάδικα και ξεσάλωσαν κανονικά το λεγόμενο και καλύτερο τριήμερο του χρόνου, του Αγίου Πνεύματος.

Έτσι , άφησαν μόνους τους Αρχηγούς, Υπαρχηγούς και Ομαδάρχες να ψήνονται στο καμίνι της Αθήνας, ησύχασε και η ΕΡΤ, ξεχάστηκαν όλα, ο Μανιάτης ξέχασε για πρώτη φορά τις Λιτανείες σε Μπέρμπακα και Πρόνοια, και σήμερα γυρίζοντας βρήκαμε σένια τη νέα Κυβέρνηση, έτοιμη να προχωρήσει στο μεγάλο αγώνα της ανόρθωσης του τόπου που τα δύο μισητά κόμματα της προ και προ και προηγούμενης Συγκυβέρνησης είχαν κατεδαφίσει.

Στον τόπο που γεννήθηκε η Δημοκρατία

Προσπαθώ από χτες, τρεις φορές, να γράψω το κείμενο με την επικεφαλίδα που βλέπετε, ανοίγω τον υπολογιστή, μπαίνω στον blogger κοιτάζω τη λευκή οθόνη και το μαύρο πληκτρολόγιο και κάπου εκεί το μυαλό μου μπλοκάρει.

Πέφτουν τόσα πολλά μαζεμένα, τελικά αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια, διαπιστώνω τα μεγέθη που κατακλύζουν τη ζωή μας, σκέφτομαι την αυθαιρεσία των αποφάσεων, μπαίνει αυτόματα το ερώτημα, λειτουργεί κάποια έστω μορφή Δημοκρατίας στη χώρα;

"Όποιο πρόβατο βγει από το μαντρί το τρώει ο λύκος". Νυχτερινές σκέψεις με φόντο το Μαξίμου

Αυτή είναι μια από τις πολλές μαλακίες που έχουν ακουστεί σ΄αυτό τον τόπο κατά καιρούς και έχουν αποδοθεί σε μεγάλα πολιτικά κεφάλια με βαθυστόχαστες μάλιστα αναλύσεις.

Μια πρώτη διάψευση της ρήσης του πρόβατου που το τρώει ο λύκος, που αποδίδεται στον αείμνηστο Ευάγγελο Αβέρωφ, ήταν ο Κωστής Στεφανόπουλος που κάθε άλλο παρά τον έφαγε ο λύκος, αφού μετά τη φυγή του από τη ΝΔ, έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας για δέκα χρόνια, καθόλου άσχημα.

Άλλες τρανταχτές περιπτώσεις, οι Αβραμόπουλος-Μπακογιάννη όσο και διάφοροι Βουλευτές που πηγαινοέρχονται μέσα-έξω, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.

Και γιατί όχι εκλογές; μπροστά στην κατάπτωση, ας αποφασίσει ο λαός

Έχουμε λοιπόν δυο χαρακτηριστικά, παραβίαση του Συντάγματος, σύμφωνα με τους κορυφαίους Νομικούς και Συνταγματολόγους, και μια ακόμα παράσταση Δευτέρας, που συνεχίστηκε Τετάρτη, θα ολοκληρωθεί Πέμπτη; και έχει ο Θεός μέχρι να συμφωνήσουν εν μέσω απολύσεων, μαύρου στις οθόνες, απαξίας και εκπομπής της Δημόσιας Τηλεόρασης, ΕΡΤ, μέσω διαδικτύου, διλημμάτων και εκβιασμών.

Όποια και να είναι η πραγματική αιτία, ο Prefadoros έχει γράψει εκτενέστατα τη θέση του, η απαράδεκτη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, το μαύρισμα της οθόνης που συμβαίνει σε περιπτώσεις κατοχής ή χούντας, η μη εκτέλεση της απόφασης του ΣτΕ, οι παρακρατικές διαρροές ερμηνειών δικαστικών αποφάσεων, η αγνόηση της Βουλής, ούτε καν η σύγκλιση του Υπουργικού Συμβουλίου, η περιφρόνηση 2.700 πολιτών, απολυμένων; που είναι οι αποζημιώσεις τους αν είναι έτσι; πως καταλαμβάνουν το δημόσιο κτήριο της ΕΡΤ; όλα ένα απέραντο μπάχαλο που μια ανεύθυνη απόφαση μιας ανεύθυνης Κυβέρνησης δημιούργησε.

Πριν από τα έργα στο Λιμάνι Δήμαρχε να φτιάξουμε το (καινούργιο) πεζοδρόμιο που καταστράφηκε

Έτσι προβλέπεται από τις θεσμικές διαδικασίες, ο Περιφερειάρχης σαν Άγιο-Βασίλης να δίνει δώρα, όχι στα μικρά παιδιά αλλά στους πολίτες της Περιφέρειας, τα δώρα για τα οποία πολλοί άνθρωποι πάσχισαν ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα και να βγουν να πανηγυρίσουν όλοι οι πολιτικοί, λες και κάποιος δεν χάρηκε.

Εν πάση περιπτώσει, αυτά σε λίγο θα είναι ιστορία, ο κάθε ένας θα κεφαλαιοποιήσει την όποια πραγματική ή τεχνητή συμμετοχή του και να ελπίσουμε να προχωρήσουν γρήγορα οι διαδικασίες υλοποίησης, που για τον Prefadoro είναι το σημαντικό και κρατά μικρό καλάθι, τουλάχιστον για το χρόνο.

"Το Θέατρο της Δευτέρας", στη μαύρη ΕΡΤ, με τους γνωστούς πρωταγωνιστές

Στο τηλέφωνο, ο και ποιητής φίλος μου εξ΄Αθηνών Μήτσος, "ρε Prefadore θυμάσαι καμιά δικαστική απόφαση που να δικαιώνει απεργούς εργαζόμενους;".

"Δεν είμαι πρόχειρος ρε Μήτσο αλλά από ότι θυμάμαι μάλλον δεν υπάρχει, αλλά γιατί ρωτάς;".

"Άντε γεια", μου έκλεισε το τηλέφωνο.

Εδώ πάει το, "τι ήθελε να πει ο ποιητής;".

"Η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται", ούτε μαυρίζεται

Ένα χρόνο μετά τη νίκη του στις εκλογές, ο Αντώνης Σαμαράς απογοήτευσε, εκτός από τους συνήθεις κομματικοδίαιτους, Υπουργούς και τους λίγους τοπικούς παράγοντες που παραβρέθηκαν στο προσυνέδριο της ΝΔ στο Ναύπλιο, απογοήτευσε τους περισσότερους Έλληνες.

Αντί να κάνει ένα μικρό έστω απολογισμό των πεπραγμένων την τρικομματικής Κυβέρνησης, να μας πει για τις προοπτικές της χώρας και του λαού, να αναφερθεί στο πολύ σημαντικό θέμα του προσυνεδρίου, προτίμησε μια ανέξοδη και χωρίς αντίλογο επίθεση με επίθετα και χωρίς επιχειρήματα κατά της ΕΡΤ και των εργαζομένων.