Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

"Το Θέατρο της Δευτέρας", στη μαύρη ΕΡΤ, με τους γνωστούς πρωταγωνιστές

Στο τηλέφωνο, ο και ποιητής φίλος μου εξ΄Αθηνών Μήτσος, "ρε Prefadore θυμάσαι καμιά δικαστική απόφαση που να δικαιώνει απεργούς εργαζόμενους;".

"Δεν είμαι πρόχειρος ρε Μήτσο αλλά από ότι θυμάμαι μάλλον δεν υπάρχει, αλλά γιατί ρωτάς;".

"Άντε γεια", μου έκλεισε το τηλέφωνο.

Εδώ πάει το, "τι ήθελε να πει ο ποιητής;".

Έξυσα την κεφάλα μου, μπόλικα μαλλιά έχω ακόμη, "ρε μήπως με είπε μαλάκα;".

"Λες;", ρε μήπως ήθελε να μου πει γιατί το ψάχνω και γράφω, γιατί το βασανίζω και προσπαθώ να βρω άκρη για μένα και όσους με διαβάζουν;

Μπορεί, όμως αυτή είναι μαγκιά; επειδή έχουν όλη την τράπουλα στα χέρια τους εμείς τι πρέπει να κάνουμε; να πούμε ότι δεν παίζουμε; άμα ήταν έτσι σήμερα εγώ θα έπρεπε να είμαι ο 2.000τριακοσιοστόςτέταρτος δούλος του Άρχοντα της Επαρχίας Σκλαβιστάν.

Στη ζωή επιλέγεις, μπορείς και αλλιώς, μπορείς και χωρίς κόπο, μπορείς και χωρίς αναστολές, μπορείς μόνο στις ηδονές της εξουσίας και του χρήματος, μπορείς και της παραίτησης, της "μούγκας", του κορόιδου, του "άσε τους άλλους", της μαγκιάς, της..., του... προσθέστε ότι θέλετε.

Απλά, ο αγώνας συνεχίζεται, θα συνεχίζεται όσο ο Νόμος της Αγοράς θα υπερισχύει κάθε ανθρώπινου Νόμου.

Και όσο βέβαια θα υπάρχουν πρόθυμοι υπηρέτες με το ανάλογο τίμημα.

Επειδή έχει εξαντληθεί το θέμα, για όσους τουλάχιστον δεν έχουν κανενός είδους συμφέρον, επειδή όλοι γνωρίζουν πια, είναι μάλλον περιττό να αναμασώ τις αναρτήσεις μου που από την αρχή κατέγραψαν γεγονότα και τις απόψεις μου.

Ο Prefadoros στέκεται αμετακίνητος απέναντι στο Φασισμό, σε όποια έκφραση και μορφή αυτός παίρνει κάθε φορά, την υποκρισία και την εκμετάλλευση της κάθε εξουσίας.

Συνεχίζουμε...

Prefadoros

*** Μια πινελιά, εκεί που ο Σαμαράς είχε μπροστά του τοίχο, ασχολούμαστε μόνο με την ΕΡΤ. Θα μου πεις για πόσο; αυτό εξαρτάται από εμάς.