Εκλογές για νέο Αρχηγό της Κεντροαριστεράς; Ή για το ποιος θα συνεργαστεί καλύτερα με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη;

Παρακολουθώ, όπως και οι άλλοι Έλληνες πολίτες, τον προεκλογικό αγώνα των υποψηφίων για την Αρχηγία του λεγόμενου νέου κόμματος που ο καθένας το ονομάζει όπως θέλει, αλλά στην ουσία είναι η συνέχεια του ΠΑΣΟΚ με τις παράπλευρες προσμίξεις του.

Όλοι οι υποψήφιοι, μιλούν για ένα νέο φορέα που θα ανατρέψει το δίπολο ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ και θα ξαναφέρει την κεντροαριστερά ή σοσιαλδημοκρατία, σε πρωταγωνιστικό ρόλο για να οδηγήσει τη χώρα κλπ κλπ...

Οι διάσημοι υποψήφιοι και το καθεστώς της εκλογής τους

Την κυρία Σαρελάκου δεν την γνωρίζω ούτε κατ΄όψη, επομένως αυτά που γράφω δεν έχουν καμιά σκοπιμότητα ούτε γράφονται για να στηρίξω την υποψηφιότητα της.

Απέφυγα όλη την προεκλογική περίοδο να αναφερθώ σε υποψηφίους, ακόμα και του κόμματος που ψηφίζω, γιατί δεν θα ήθελα να φανεί ότι μεροληπτώ για κάποιους, αφού είναι αδύνατο να αναφερθώ σε όλους με άποψη και όχι από τα διαφημιστικά τους φυλλάδια και την επιλεκτική προβολή τους από τα τοπικά ΜΜΕ.

Το μόνο που έκανα ήταν να αναλύσω αν κινδυνεύουν οι έδρες του Ανδριανού και του Μανιάτη και πάλι τα άκουσα, δεν μας έφταναν οι αυτοδιοικητικοί τόσον καιρό.

Μιας και το έφερε η κουβέντα, ο Γιάννης Ανδριανός δεν φαίνεται τελικά να κινδυνεύει, φυσικά ούτε ο Γιάννης Μανιάτης, αρκεί το ΠΑΣΟΚ να είναι τρίτο στην Αργολίδα.

Πόσο κινδυνεύει ο Γιάννης Μανιάτης να χάσει την έδρα;

Είναι γεγονός ότι ο Γιάννης Μανιάτης, πριν κάνει το κόμμα του ο Γιώργος Παπανδρέου, είχε ήδη να αντιμετωπίσει την Χρυσή Αυγή που φλερτάρει με την τρίτη θέση στην Αργολίδα, με βάση τουλάχιστον τα ποσοστά των Βουλευτικών του 2012 και των Ευρωεκλογών του 2014.

Τώρα πλέον φαντάζει πολύ δύσκολο να κρατήσει την έδρα του, την έδρα για το ΠΑΣΟΚ.

Πριν πούμε τους λόγους γιατί είναι δύσκολο, να πούμε ποιο κόμμα θα πάρει την τρίτη έδρα στην Αργολίδα δεδομένου ότι τις άλλες δύο θα πάρουν από μία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

"Καρδίτσα, Καρδίτσα..." Έβερτ, Σαμαράς, Βενιζέλος

Ο μακαρίτης Μιλτιάδης Έβερτ, που εκτός της πολιτικής του δραστηριότητας και καριέρας, ήταν πασίγνωστος για την αδυναμία του στις μακαρονάδες και τα αστεία που έλεγε (και τον Αζάνγκα), έχει μείνει στην ιστορία και για την αυθόρμητη και ενθουσιώδη ανταπόδοση στο πλήθος με το "Καρδίτσα, Καρδίτσα..." της μεγάλης αγάπης που του έδειχνε στη μεγαλειώδη συγκέντρωση στην ομώνυμη πόλη.

Ήταν το 1996, στον προεκλογικό αγώνα, αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας ο Έβερτ απέναντι στον Κώστα Σημίτη.

Τότε που ο όγκος μιας συγκέντρωσης έδειχνε και τον νικητή των εκλογών, τουλάχιστον με μεγαλύτερη αξιοπιστία από τις σημερινές δημοσκοπήσεις.

Αντώνη δεν μας τα λες καλά

Είπε πολλά σήμερα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ ο Αντώνης Σαμαράς, κατανοητό σε τέτοιες καταστάσεις να ανεβάζεις τους τόνους, να λες υπερβολές να θέτεις διλήμματα.

Το πολιτικό μέλλον, το δικό του και της παράταξης που ηγείται κινδυνεύει άμεσα, η προσφυγή στη γνωστή συνταγή απαραίτητη.

Μόνο που δεν κατεβήκαμε σήμερα στη γη και σε τούτο τον όμορφο και βασανισμένο τόπο.

Η Ανάπτυξη βαρέθηκε να περιμένει και έφυγε

Δεν είναι μόνο η καθημερινότητα του μικρομεσαίου Έλληνα, του αγρότη, του εργαζόμενου, του συνταξιούχου, του άνεργου που συνθλίβονται από τα Μνηνονιακά προγράμματα, δεν είναι ο καθρέφτης της Οικονομίας που μας έλεγαν παλιά για το Χρηματιστήριο που γκρεμίζεται μέρα με τη μέρα, είναι και όλοι οι δείκτες της πραγματικής οικονομίας που το επιβεβαιώνουν.

Η Ανάπτυξη που ο Αντώνης Σαμαράς εδώ και δυο τουλάχιστον χρόνια μας λέει ότι έρχεται, με διάφορους τρόπους και εκφράσεις, μάλλον άλλαξε δρόμο, αφού με μας δεν είδε προκοπή, πήρε μαζί και τις επενδύσεις και πάει γι΄αλλού.

Παιχνίδια εξουσίας για να κερδηθεί χρόνος

Έχω βαρεθεί να γράφω ότι δεν μπαίνω στη διαδικασία να ερμηνεύω ότι σκαρφίζεται η κάθε εξουσία για να παρατείνει ή να εδραιώσει την εξουσίας της.

Δεν θα μπω λοιπόν στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης που ζήτησε η ούτως ή άλλως παραπαίουσα Συγκυβέρνηση, ότι και αν έχει στο μυαλό της.

Οι δυο τελευταίες αναρτήσεις μου περιέχουν τις θέσεις και την άποψη μου:

Σαμαράς: ο ΣΥΡΙΖΑ "δεν θα γίνει ποτέ κυβέρνηση"

Ο Αντώνης παρέλαβε χειροβομβίδα και θα παραδώσει βόμβα ναπάλμ

Σαμαράς: ο ΣΥΡΙΖΑ "δεν θα γίνει ποτέ κυβέρνηση"

Αγαπητέ Αντώνη,

γνωρίζεις πολύ καλά -τόσα χρόνια στην πολιτική- ότι στις Δημοκρατίες, το ποιος θα κυβερνήσει το αποφασίζει ο λαός στις εκλογές, εκτός αν προηγηθεί πραξικόπημα και τις καταργήσει ή έρθει η συντέλεια του κόσμου και δεν προλάβουν να γίνουν.

Τα Δελτία Τύπου του Γιάννη Μανιάτη δείχνουν εκλογές και αγωνία

Είναι γεγονός ότι ο Συντοπίτης Βουλευτής και Υπουργός διαθέτει έναν από τους καλύτερους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, που φροντίζει να προωθεί ότι κάνει και λέει ο Γιάννης Μανιάτης στα ΜΜΕ και αυτά με θαυμαστή ταχύτητα και συντονισμό, συνήθως ασχολίαστα, τα προβάλλουν.

Η "Ελιά" μαράθηκε, ο Βενιζέλος μας τελειώνει, νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Γιάννης Μανιάτης

Πριν καρπίσει η "Ελιά" του Βενιζέλου, αυτό το κόλπο που εφευρέθηκε για να κρύψει τη γύμνια του ΠΑΣΟΚ, φαίνεται ότι θα ακολουθήσει το δρόμο των "58" και όποιων άλλων κινήσεων αποπροσανατολισμού που καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματική πολιτική.

Τακτικισμοί και σχεδιασμοί επί χάρτου, για την προσωπική και μόνο επιβίωση πολιτικών, χωρίς περιεχόμενο πολιτικής, είναι αυτονόητα καταδικασμένες να αποτύχουν, το μόνο που καταφέρνουν είναι να παρατείνουν για λίγο ή περισσότερο την εξουσία, η οποία και κάποτε τελειώνει.

Το Συνέδριο του Οκτωβρίου είναι σίγουρο ότι θα σημάνει το πολιτικό τέλος του Ευάγγελου Βενιζέλου, πιθανότατα, όπως έχω ήδη γράψει, μαζί με το τέλος της Συγκυβέρνησης.

ΠΑΣΟΚ, το απόλυτο εργαλείο εξουσίας

Κανένα Σοσιαλιστικό Κίνημα δεν υπήρξε στη χώρα μας, τουλάχιστον δεν ήταν τέτοιο το ΠΑΣΟΚ.

Μπορεί να έλεγε ότι ήθελε, να υποσχόταν μιαν άλλη Ελλάδα, μια άλλη Ελλάδα σοσιαλιστική και δημοκρατική, μια Ελλάδα ανεξάρτητη, σαράντα χρόνια μετά την ίδρυση του και τριαντατρία από τότε που πρωτοβγήκε στην εξουσία, μάλλον το αντίθετο κατάφερε.

Στην πολιτική δεν μετρούν οι προθέσεις, αν και αυτές ήταν αγνές, μετρά το αποτέλεσμα που τώρα πια είναι ορατό, αφού δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε με δανεικά ούτε με ατέλειωτα κόλπα διαχείρισης της εξουσίας, μιας και αυτή ελέγχεται από τους δανειστές.

Αποστασία και σύγχρονα παιχνίδια εξουσίας

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, η οικονομική εξαθλίωση ή η πολιτική κατάπτωση που επιτρέπει τα πάντα για χάρη της εξουσίας;

Το διαχρονικό θέμα της αποστασίας απασχόλησε πάντα τις κοινωνίες, ιδιαίτερα στη χώρα μας και μετά τον πόλεμο, πλήθος περιπτώσεων έχουν καταγραφεί με χαρακτηριστικότερη την αποστασία του 1965 και την ανατροπή της Νόμιμης Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου.

Εκείνη έμεινε στην Ιστορία γιατί σαφέστατα εκφράστηκαν από πολλές πλευρές οι υπόνοιες, μέχρι βεβαιότητες, ότι ήταν αποτέλεσμα χρηματισμού ή άλλων ανταλλαγμάτων και υποσχέσεων για Κυβερνητικά αξιώματα και όχι ιδιαίτερων ιδεολογικών διαφορών.

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται όπως το 1980-81

Η δεκαετία του 70 ήταν μια από τις πλέον παραγωγικές σε όλους τους τομείς, οικονομία, επιστήμη, πολιτισμός, κοινωνία, αναπτύχθηκαν γρήγορα και θεαματικά, παρά τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις που απομυζούσαν οικονομικά αποθέματα και το δυσεύρετο, τότε, συνάλλαγμα.

Όμως, ενώ αυτά συνέβαιναν και στην Ευρώπη, στη χώρα μας ένα μεγάλο τμήμα του λαού ήταν αποκομμένο και δεν εισέπραττε τα αποτελέσματα αυτής της ανάπτυξης, λόγω των περίφημων "κοινωνικών φρονημάτων" που λειτουργούσαν απαγορευτικά ακόμα και για μια απλή πρόσληψη καθαρίστριας στο Δημόσιο.

Το πρόωρο (;) Πρωθυπουργικό τέλος του Αντώνη

Ο Αντώνης Σαμαράς ανέλαβε τη Νέα Δημοκρατία μετά τη συντριπτική ήττα των Βουλευτικών εκλογών του 2009 όπου κατέγραψε το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας της, 33,47%.

Η πρώτη εκλογική αναμέτρηση που είχαμε με τον Αντώνη Σαμαρά αρχηγό της ΝΔ ήταν ακριβώς ένα χρόνο μετά το Νοέμβριο 2010, στις Αυτοδιοικητικές εκλογές όπου η ΝΔ κατέγραψε μεγάλη ήττα αφού κατάφερε να κερδίσει από τους μεγάλους Δήμους μόνο τον Πειραιά με το Βασίλη Μιχαλολιάκο, ενώ έχασε πανηγυρικά τις Περιφέρειες Αττικής και Πελοποννήσου με τις προσωπικές του επιλογές Κικίλια και Δράκου.

Η εμπλοκή του Αντώνη Σαμαρά στην πτώση του Γιώργου Παπανδρέου, το Νοέμβριο 2011 και η ολική στροφή από την αντιμνημονιακή πολιτική των Ζαππείων, στην εφαρμογή των πλέον σκληρών μέτρων που επιτάσσουν τα Μνημόνια, συνοδεύτηκε με ανατροπές και διεργασίες στα πολιτικά κόμματα και την κοινωνία.

Πόσο άλλαξε το πολιτικό σκηνικό, πόσο θα αλλάξει η ζωή μας;

Επειδή οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια, σε αντίθεση με τους λογής αναλυτές και τους εκπροσώπους των κομμάτων που ο καθένας ερμηνεύει τα εκλογικά ποσοστά όπως τον συμφέρουν, η καλύτερη προσέγγιση στην πραγματικότητα είναι βάσει των αριθμών.

Στις Βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012, στην πιο πρόσφατη Πανελλαδική αναμέτρηση σαν των Ευρωεκλογών, τα κόμματα είχαν πάρει, ΝΔ 29,66%, ΣΥΡΙΖΑ 26,89%, ΠΑΣΟΚ 12,28%, ΑΝΕΛ 7,51%, ΧΑ 6,92%, ΔΗΜΑΡ 6,25%, ΚΚΕ 4,50%, να δούμε τα συμπεράσματα με βάση τα σημερινά αποτελέσματα.

Μετά την αποχώρηση Πουλά και την αντίδραση Σωτηρόπουλου, κινδυνεύει ο Χειβιδόπουλος;

Μπερδεύτηκαν τα πράγματα, εκεί που ο Χειβιδόπουλος έμοιαζε ακλόνητος και πανίσχυρος, οι κομματικές σκοπιμότητες και οι πολιτικοί σχεδιασμοί του κυρίαρχου Κυβερνητικού κόμματος, της ΝΔ, κάνουν επισφαλή τη θέση του.

Μπορεί ο Χειβιδόπουλος να έχει την πλήρη στήριξη του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου και του Περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη, όμως οι ισορροπίες μπορεί να τον οδηγήσουν στην έξοδο.

Θεομπαίχτες, υποκριτές και φαρισαίοι… (Περί ΠασοκοΝεοδημοκρατίας το ανάγνωσμα). Το Μανιφέστο του Βασίλη Κόκκα

Με το Βασίλη Κόκκα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, τον είχα στηρίξει και μια φορά στον αγώνα του, ευθύς, με κρυστάλλινο πολιτικό λόγο, έντιμος και πάντα με ενδιαφέρουσες απόψεις, αυτό το είδος πολιτικού που ενώ "κυκλοφορούσε" στα μέρη μας, ποτέ δεν του δώσαμε την ευκαιρία, προτιμούσαμε συνήθως αυτούς που μετά μας απογοήτευαν και τους ξαναψηφίζαμε.

Ο Βασίλης, εδώ και καμιά δεκαριά χρόνια απέχει, προτιμά τη δουλειά, την οικογένεια και το ψάρεμα.

Μάλλον καλά κάνει, αν και εγώ επανειλημμένως του έχω εκφράσει την άποψη ότι πρέπει να δραστηριοποιηθεί και πάλι κάποια στιγμή.

Δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι το μακροσκελές άρθρο που έδωσε στη δημοσιότητα, ελπίζω πως ναι, αποτελεί όμως ένα εξαιρετικό κείμενο που αξίζει να του παραχωρήσω το χώρο της σημερινής μου ανάρτησης.

Ο "πανίσχυρος" Τατούλης αμφισβητείται από παντού

Ρε πως αλλάζουν οι καιροί, στην πολιτική από τη μια μέρα στην άλλη έρχεται ο κόσμος ανάποδα.

Ο Τατούλης εδώ και κοντά τέσσερα χρόνια έπαιζε μόνος του, χωρίς να αισθάνεται την πίεση της Αντιπολίτευσης Δράκου, μόνο ο Γόντικας από το ΚΚΕ και οι Πετράκος, Πατσαρίνος από το ΣΥΡΙΖΑ το πάλευαν.

Απόλυτος άρχοντας, με τις δημόσιες σχέσεις του και τα μεγαλεπήβολα σχέδια, που σχεδόν όλα μέχρι στιγμής δεν έχουν αποδώσει κάτι συγκεκριμένο

Η διαχείριση των απορριμμάτων μόνο του έμεινε, αυτή με τις τόσες αντιδράσεις και με το αβέβαιο μέλλον.

Να δούμε τα νούμερα των εκλογών στο Δήμο Ναυπλιέων;

Ο Prefadoros είναι γνωστό στους παλιούς του φίλους, ότι ασχολείται και έχει σοβαρό αρχείο από όλες τις εκλογές που έχουν γίνει και ιδιαίτερα στην περιοχή μας.

Μάλιστα το 1996, που η απευθείας αναμετάδοση εκλογικών αποτελεσμάτων από ένα περιφερειακό κανάλι όπως το DRTV ήταν άθλος, το επιχείρησα με το Γιάννη Πιτσάκη που είχε το γενικό πρόσταγμα.

Φοβερή εμπειρία, το θρίλερ αν θα μπει στη Βουλή η Πολιτική Άνοιξη αλλά και οι απευθείας συνδέσεις και ζωντανές συνεντεύξεις με υποψήφιους από Κορινθία και Αρκαδία, μεταφέραμε τις στιγμές αγωνίας τους.

Αυτά είναι παρελθόν και πάμε στα καινούργια, οι περισσότεροι συμπολίτες ούτε που θυμούνται τι έγινε το 2010 στις Δημοτικές αλλά και πριν δύο χρόνια στις απανωτές Βουλευτικές.

Εσείς τι λέτε κ. Κοδέλα; Για τις προεκλογικές διεργασίες στο Δήμο Ναυπλιέων;

Πριν το καλοκαίρι του 2010 είχαν αρχίσει οι πιέσεις στον παντοδύναμο Υφυπουργό και Βουλευτή Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Μανιάτη, να κατεβάσει το ΠΑΣΟΚ υποψήφιο Δήμαρχο στο νέο Καλλικρατικό Δήμο Ναυπλιέων.

Ήταν τέτοια η πίεση που ο Γιάννης Μανιάτης δεσμεύτηκε ότι αυτό θα συμβεί και ακολούθησαν μια σειρά από πρωτοβουλίες ώστε το Κυβερνητικό κόμμα να έχει υποψήφιο.

Πέρναγε ο καιρός και υποψήφιος δεν βρισκόταν, μέχρι που ο Τάσος Σαλεσιώτης ανακοίνωσε ότι θα κατέβει και αν ήθελε το ΠΑΣΟΚ να τον στηρίξει.